Op 4 april ben ik begonnen met rondreizen door japan. Ik heb verschillende plekken bezocht in west-japan (dwz, ten westen van Ōsaka) en ben dus niet naar de rest van Japan geweest (dwz, ten oosten en noord-oosten van Ōsaka). Wel ga ik nog naar Tokyo binnenkort en vandaar zal ik naar huis vliegen. Een opsomming van de plekken waar ik geweest ben:
Himeji
Himeji staat in Japan bekend als de stad met het mooiste (en nog originele) kasteel van Japan. Dat moet ik natuurlijk even zien! De treinreis naar Himeji verliep voorspoedig en al snel was ik in Himeji, waar het regende :( Gelukkig kun je in Japan rond treinstations vaak onder de grond langs winkels lopen en heb ik gelijk maar even lunch gehaald. Bij de VVV zeiden ze dat er vanavond een speciale lichtshow was (daar houden ze echt van, in Japan), waarbij het kasteel ‘s nachts gedeeltelijk open was. Ik ben er dus overdag maar helemaal doorheen gelopen en ‘s nachts weer teruggekomen. In de tussentijd checkte ik in bij het Capsule Hotel, want dat was het goedkoopste volgens mijn reisgids en bovendien wilde ik nog een keer meemaken hoe een capsule hotel nou eigenlijk is. Een capsule hotel is een hotel met kleine kamers (een capsule) van ongeveer 1 bij 2 bij 1 meter, maar je in kunt slapen. Er hangt een klein gordijntje voor de ‘deur’opening dus je hebt geen slot. Wel heb je een ‘locker’ waar je je baggage in kunt stoppen. De capsule hotels zijn in de jaren ’70 ontstaan en boden plaats voor mensen die ‘s nachts na een avondje stappen de laatste trein hadden gemist, of voor mensen zoals ik die gewoon niet teveel geld willen uitgeven aan een plek waar ze alleen maar slapen :) Mijn ervaring was dat het er prima slapen was, alleen dat er nogal veel vieze oude mannetjes rondliepen Overigens was dit een hotel voor alleen mannen, er zijn ook capsule hotels voor vrouwen en mannen, maar op verschillende verdiepingen. Himejijō (het kasteel van Himeji) was ‘s nachts mooi om te zien en het livebandje was een leuk extraatje. De volgende ochtend ben ik vroeg opgestaan om de trein naar Hiroshima te pakken.
Hiroshima
Hiroshima staat natuurlijk bekend om de stad waar de eerste atoombom gebruikt is voor een oorlog. Inmiddels is de stad weer herbouwd en volop in leven. Tegenwoordige nucleaire bommen zijn veel krachtiger (ze worden gemeten in megatonnen TNT ipv de 13-18 kiloton die Little Boy was), dus met Hiroshima was het nog mogelijk om de stad relatief snel weer op te bouwen. Toen ik in Hiroshima aankwam heb ik meteen maar een hotel geregeld met mooi uitzicht en (mobiele telefoon/ipod) oplaadcapiciteiten. Daarna het Peace memorial park ingelopen en gewoon wat rondgewandeld. Relaxte vredige sfeer en mooi park. De directe omgeving eromheen is ook prima geschikt om te wandelen en onder een kersenbloesem te gaan zitten drinken. (Worden jullie al gek van al die kersenbloesems?) De volgende dag opnieuw naar het park gegaan en nu kon ik het museum ook in (was te laat in de avond, de dag ervoor). Er is goed over het museum nagedacht, over hoe ze de boodschap moesten brengen (nooit meer nucleaire bommen gebruiken), erg indrukwekkend. Compleet met maquettes van voor en na. Voor de foto’s, zie het desbetreffende album.
Beppu
Over Beppu kan ik vrij kort zijn: ik vond er vrij weinig aan en heb er ook niet heel veel gezien. Mijn reisgids zei al dat het ‘tacky’ was en dat klopt. Het was echter een logische stop voor de reis naar Asosan, dus ik heb er verder geen spijt van. Het enige wat ik er mooi vond was het park, verder heb ik in een shabby ‘business hotel’ geslapen wat een shabby onsen op het dak had, waar ik nog een bad heb genomen. De volgende dag dus mooi de limited express genomen naar Asosan :) Voor de paar foto’s die ik in Beppu genomen heb, kun je in dit album kijken.
Aso-san (berg Aso)
Aso-san ligt net als Beppu in Kyūshū, een van de eilanden van Japan. Aso-san (berg Aso) is eigenlijk een verzamelijk verzameling bergtoppen in een vulkanisch actief gebied. Een van de toppen heeft ook een krater die nog actief is. Verder staat Aso-san bekend vanwege zijn Caldera, een van de grootste van de wereld. Ik heb een bus gepakt die daar een rondreis maakt en stopt bij de actieve krater. De krater stoot constant gassen uit, waaronder zwafel en dit heeft een hele nare geur. Bij bepaalde windrichtingen is de krater niet toegankelijk, omdat de gassen dan te giftig zijn. Gelukkig was dat niet zo toen ik er was, dus ik kon er naar toe en foto’s maken. Voor een paar foto’s, zie dit album. Ik kwam daar in de middag aan en wilde diezelfde dag nog naar Kumamoto reizen, dus ik had van tevoren de bustijden enzo opgevraagd zodat ik dat allemaal zou redden. Ik had de treintijden ook opgevraagd, maar ik kreeg alleen maar tijden voor snelle treinen en ik wilde met de goedkopere lokale trein reizen. Toen ik hier om vraagde vroeg bij het loket, rende de man uit zijn gebouwtje en stopte de trein. Hij gebaarde naar mij dat ik in moest stappen. Ik zei nog dat ik geen kaartje had, maar hij zei iets wat ik niet verstond en gebaarde dat ik in moest stappen. Natuurlijk luister je naar de authoriteiten, dus ik stapte in en zat toen in de trein zonder kaartje. Dus ik op zoek naar een conducteur, maar er was alleen maar één machinist op de trein. Gelukkig was er een japanse student die een beetje engels kon en hij kon mijn situatie uitleggen aan de machinist toen die rondliep in de trein. De machinist gaf mij een papiertje waarop hij iets had geschreven en die moest ik afgeven bij mijn eindstation (Kumamoto). Dit heb ik gedaan en toen moest ik daar de normale prijs betalen. eind goed, al goed!
Kumamoto
In kumamoto heb ik een mooie minshuku gevonden. De minshuku werd beheerd door een oud vrouwtje en een oude man hielp bij het beheren. Deze man kon ook een beetje engels en met hem heb ik veel gepraat over de omgeving, over oude films en over jazz. Ik ben twee nachten in Kumamoto verbleven, omdat het zo gezellig was en bovendien kon ik even uitrusten van al dat reizen. In kumamoto heb ik een bekende tuin gezien, Suizenji-jojuen, maar ik vond er weinig aan. De oude man, Kazuto, vertelde me over een heuvel dichtbij genaamd Hanayamaoka (Bloembergheuvel) waarvandaan een mooi uitzicht over Kumamoto te bewonderen was. We zijn daar twee keer heen geweest, één keer overdag en één keer ‘s nachts. Op de wandeltocht daarnaartoe hebben we over vanalles en nogwat gepraat. Toen ik wegging heeft hij mij een pet gegeven. Eerst wilde ik hem niet aannemen omdat ik het een te duur kado vond, maar hij drong aan, dus ik heb hem maar geaccepteerd.
Kagoshima
Toen ik in de trein zat naar Kagoshima, kwam ik erachter dat ik in een shinkansen zat. Dat was eigenlijk niet bedoeling. De prijs was al een beetje hoog, maar volgens mij was dit de enige optie. In Kagoshima hoefde ik eigenlijk niet perse wat te zien, maar ik wilde graag naar Okinawa en tussen Kagoshima en Okinawa is een veerboot. Vlakbij Kagoshima heb je een schiereiland genaamd Sakuraijima. Dit schiereiland is ook een vulkaan die nog actief is. Dit heb ik gemerkt terwijl ik daar was. Het was een zonnige dag, dus ik was blij met de bewolking, die vreugde verdween echter snel toen ik merkte dat het geen waterwolk was, maar een stofwolk van de vulkaan. Het waaide behoorlijk en ik liep precies tegen de wind in, dus ik kreeg allemaal stof in mijn gezicht. Zelfs met zonnebril op, moest ik nog mijn ogen dichtknijpen. De stof rook hetzelfde als de krater bij Aso-san. Toen ik bij het veerbootgebouw aankwam, was ik helemaal grijs. Voor de foto’s in Kagoshima, zie dit album.
Okinawa
De reis naar Okinawa was lang en rustig. De reis duurde 26 uur en veel was er niet te doen op de boot, behalve eten en slapen. Gelukkig kwam ik twee nederlandse meisjes tegen en totdat zij van de boot gingen hebben we gepraat over Japan en rondreizen. Het was wel weer vreemd om in het Nederlans te praten, soms had ik moeite met Nederlandse woorden :) Elke keer als we vlakbij een eiland waren, had mijn mobiele telefoon bereik en kon ik emails sturen en soms ook bellen, dus dat was wel leuk. Eenmaal in Okinawa aangekomen probeerde ik een slaapplek te vinden bij een gasthuis, maar die was helaas vol. Mijn reisgids vermeldde ook een Capsule Hotel, dus daar ben ik maar naar toe gegaan en heb daar een kamer geboekt. De volgende dag heb ik een auto gehuurd en heb ik rondgereden op het eiland.
Als een van de eerste dingen heb ik het noorden van het eiland bekeken, waar weinig mensen komen en daar zag ik een kleine vuurtoren. Nieuwsgierig als ik ben ging ik daar naartoe om te kijken of ik er misschien op kon komen voor een beter uitzicht. Helaas was de vuurtoren erg klein, maar ik kon er wel opkomen. Toen ik terugliep naar mijn auto zag ik een oudere man iets schoonmaken. Het bleek een professor te zijn van Chiba universiteit (vlakbij Tōkyō) die onderzoek deed naar de atmosferische condities. Hij vertelde me dat hij hier een onderzoeksstation had, omdat de lucht hier schoner was, zodat ze minder last hadden van luchtvervuiling. Samen met de ESA deden ze dan onderzoek naar wolken. Omdat het tegen die tijd al laat was, ben ik wat zuidelijker op zoek gegaan naar een slaapplaats en de volgende dag heb ik een natuurpark bezocht met een grote waterval (deze was nog wel natuurlijk). Dat park was heel warm en vochtig, dat voelde heel tropisch aan, in tegenstelling tot de rest wat ik gezien heb van Okinawa.
Daarna ben ik weer naar het zuiden gereden en heb ik een bezoek gebracht aan het voormalig ondergronds hoofdkwartier van de Japanse marine tijdens de tweede wereldoorlog. Ook heb ik Himeyuri-no-tō gezien, wat een gedenkteken is voor leraren en schoolmeisjes die zelfmoord gepleegd hadden omdat ze dachten dat de amerikanen ze zouden martelen en misbruiken. Daarna heb ik Mabuni Hill bekeken waar nu een groot park geplaatst is. Op deze plek waren de laatste gevechten waarna Okinawa veroverd was door de Amerikanen. Het park is erg mooi en vredig, en wordt nu bezocht door families die spelletjes doen en natuurlijk door mensen die bloemen komen leggen en graven komen bezoeken.
Die avond was er wel plek in het gasthuis waar ik de eerste nacht wilde blijven slapen en daar heb ik de nacht doorgebracht. De andere mensen die daar overnachtten hadden allemaal verschillende verhalen over waarom ze daar waren en wat ze allemaal gezien hadden. De sfeer voelde erg Jamaicaans aan, al heb ik daar geen wiet gezien of geroken :)
De volgende dag heb ik nog wat rondgereden en heb vervolgens mijn auto ingeleverd en werd ik naar de veerboot gebracht. Helaas was ik wat vroeg en de mensen bij de veerdienst hadden me een verkeerde tijd verteld dat ze open gingen, dus ik moest daar een paar uren wachten totdat ik mijn ticket kon kopen. Uiteindelijk heb ik mijn ticket kunnen kopen. De terugreis naar Ōsaka was een stuk saaier, omdat mijn mobiele telefoon bijna geen bereik had en er veel minder mensen op deze veerboot zaten. Wel was er één engels boek in de kleine bibliotheek die er was en die heb ik maar gelezen :)
En nu?
In Ōsaka heb ik een paar dagen rust gehad en heb ik wat vrienden weer gezien. Morgen ga ik naar Tōkyō en daar blijf ik een paar dagen totdat ik vrijdag naar huis vlieg. Als alles goed verloopt, ben ik 2 mei weer in Groningen. Ik weet niet of ik in de tussentijd nog iets op mijn blog zet, dus tot dan :)
