For those of you who haven’t heard about this: the comedians that lost a bet (not shown, but aired before) have to reside for 24 hours in a setting where they are confronted with strange situations designed to make them laugh. Each time they laugh, “punishers” come out to hit them on the buttocks with an object.

The situations are often funny, sometimes not so, sometimes hilarious, but the thing I like the most is when the comedians make each other laugh (and often themselves too), resulting in even more punishment.

The “No laughing spy” broadcast is almost 5 hours long. It is split up in “episodes” of 30 minutes, so you do not have to watch it all in one run (I did). Hope you enjoy!

[edit: verdorie, alweer in de verkeerde categorie gezet..]

Himeji

Himeji staat in Japan bekend als de stad met het mooiste (en nog originele) kasteel van Japan. Dat moet ik natuurlijk even zien! De treinreis naar Himeji verliep voorspoedig en al snel was ik in Himeji, waar het regende :( Gelukkig kun je in Japan rond treinstations vaak onder de grond langs winkels lopen en heb ik gelijk maar even lunch gehaald. Bij de VVV zeiden ze dat er vanavond een speciale lichtshow was (daar houden ze echt van, in Japan), waarbij het kasteel ‘s nachts gedeeltelijk open was. Ik ben er dus overdag maar helemaal doorheen gelopen en ‘s nachts weer teruggekomen. In de tussentijd checkte ik in bij het Capsule Hotel, want dat was het goedkoopste volgens mijn reisgids en bovendien wilde ik nog een keer meemaken hoe een capsule hotel nou eigenlijk is. Een capsule hotel is een hotel met kleine kamers (een capsule) van ongeveer 1 bij 2 bij 1 meter, maar je in kunt slapen. Er hangt een klein gordijntje voor de ‘deur’opening dus je hebt geen slot. Wel heb je een ‘locker’ waar je je baggage in kunt stoppen. De capsule hotels zijn in de jaren ’70 ontstaan en boden plaats voor mensen die ‘s nachts na een avondje stappen de laatste trein hadden gemist, of voor mensen zoals ik die gewoon niet teveel geld willen uitgeven aan een plek waar ze alleen maar slapen :) Mijn ervaring was dat het er prima slapen was, alleen dat er nogal veel vieze oude mannetjes rondliepen Overigens was dit een hotel voor alleen mannen, er zijn ook capsule hotels voor vrouwen en mannen, maar op verschillende verdiepingen. Himejijō (het kasteel van Himeji) was ‘s nachts mooi om te zien en het livebandje was een leuk extraatje. De volgende ochtend ben ik vroeg opgestaan om de trein naar Hiroshima te pakken.

Hiroshima

Hiroshima staat natuurlijk bekend om de stad waar de eerste atoombom gebruikt is voor een oorlog. Inmiddels is de stad weer herbouwd en volop in leven. Tegenwoordige nucleaire bommen zijn veel krachtiger (ze worden gemeten in megatonnen TNT ipv de 13-18 kiloton die Little Boy was), dus met Hiroshima was het nog mogelijk om de stad relatief snel weer op te bouwen. Toen ik in Hiroshima aankwam heb ik meteen maar een hotel geregeld met mooi uitzicht en (mobiele telefoon/ipod) oplaadcapiciteiten. Daarna het Peace memorial park ingelopen en gewoon wat rondgewandeld. Relaxte vredige sfeer en mooi park. De directe omgeving eromheen is ook prima geschikt om te wandelen en onder een kersenbloesem te gaan zitten drinken. (Worden jullie al gek van al die kersenbloesems?) De volgende dag opnieuw naar het park gegaan en nu kon ik het museum ook in (was te laat in de avond, de dag ervoor). Er is goed over het museum nagedacht, over hoe ze de boodschap moesten brengen (nooit meer nucleaire bommen gebruiken), erg indrukwekkend. Compleet met maquettes van voor en na. Voor de foto’s, zie het desbetreffende album.

Beppu

Over Beppu kan ik vrij kort zijn: ik vond er vrij weinig aan en heb er ook niet heel veel gezien. Mijn reisgids zei al dat het ‘tacky’ was en dat klopt. Het was echter een logische stop voor de reis naar Asosan, dus ik heb er verder geen spijt van. Het enige wat ik er mooi vond was het park, verder heb ik in een shabby ‘business hotel’ geslapen wat een shabby onsen op het dak had, waar ik nog een bad heb genomen. De volgende dag dus mooi de limited express genomen naar Asosan :) Voor de paar foto’s die ik in Beppu genomen heb, kun je in dit album kijken.

Aso-san (berg Aso)

Aso-san ligt net als Beppu in Kyūshū, een van de eilanden van Japan. Aso-san (berg Aso) is eigenlijk een verzamelijk verzameling bergtoppen in een vulkanisch actief gebied. Een van de toppen heeft ook een krater die nog actief is. Verder staat Aso-san bekend vanwege zijn Caldera, een van de grootste van de wereld. Ik heb een bus gepakt die daar een rondreis maakt en stopt bij de actieve krater. De krater stoot constant gassen uit, waaronder zwafel en dit heeft een hele nare geur. Bij bepaalde windrichtingen is de krater niet toegankelijk, omdat de gassen dan te giftig zijn. Gelukkig was dat niet zo toen ik er was, dus ik kon er naar toe en foto’s maken. Voor een paar foto’s, zie dit album. Ik kwam daar in de middag aan en wilde diezelfde dag nog naar Kumamoto reizen, dus ik had van tevoren de bustijden enzo opgevraagd zodat ik dat allemaal zou redden. Ik had de treintijden ook opgevraagd, maar ik kreeg alleen maar tijden voor snelle treinen en ik wilde met de goedkopere lokale trein reizen. Toen ik hier om vraagde vroeg bij het loket, rende de man uit zijn gebouwtje en stopte de trein. Hij gebaarde naar mij dat ik in moest stappen. Ik zei nog dat ik geen kaartje had, maar hij zei iets wat ik niet verstond en gebaarde dat ik in moest stappen. Natuurlijk luister je naar de authoriteiten, dus ik stapte in en zat toen in de trein zonder kaartje. Dus ik op zoek naar een conducteur, maar er was alleen maar één machinist op de trein. Gelukkig was er een japanse student die een beetje engels kon en hij kon mijn situatie uitleggen aan de machinist toen die rondliep in de trein. De machinist gaf mij een papiertje waarop hij iets had geschreven en die moest ik afgeven bij mijn eindstation (Kumamoto). Dit heb ik gedaan en toen moest ik daar de normale prijs betalen. eind goed, al goed!

Kumamoto

In kumamoto heb ik een mooie minshuku gevonden. De minshuku werd beheerd door een oud vrouwtje en een oude man hielp bij het beheren. Deze man kon ook een beetje engels en met hem heb ik veel gepraat over de omgeving, over oude films en over jazz. Ik ben twee nachten in Kumamoto verbleven, omdat het zo gezellig was en bovendien kon ik even uitrusten van al dat reizen. In kumamoto heb ik een bekende tuin gezien, Suizenji-jojuen, maar ik vond er weinig aan. De oude man, Kazuto, vertelde me over een heuvel dichtbij genaamd Hanayamaoka (Bloembergheuvel) waarvandaan een mooi uitzicht over Kumamoto te bewonderen was. We zijn daar twee keer heen geweest, één keer overdag en één keer ‘s nachts. Op de wandeltocht daarnaartoe hebben we over vanalles en nogwat gepraat. Toen ik wegging heeft hij mij een pet gegeven. Eerst wilde ik hem niet aannemen omdat ik het een te duur kado vond, maar hij drong aan, dus ik heb hem maar geaccepteerd.

Kagoshima

Toen ik in de trein zat naar Kagoshima, kwam ik erachter dat ik in een shinkansen zat. Dat was eigenlijk niet bedoeling. De prijs was al een beetje hoog, maar volgens mij was dit de enige optie. In Kagoshima hoefde ik eigenlijk niet perse wat te zien, maar ik wilde graag naar Okinawa en tussen Kagoshima en Okinawa is een veerboot. Vlakbij Kagoshima heb je een schiereiland genaamd Sakuraijima. Dit schiereiland is ook een vulkaan die nog actief is. Dit heb ik gemerkt terwijl ik daar was. Het was een zonnige dag, dus ik was blij met de bewolking, die vreugde verdween echter snel toen ik merkte dat het geen waterwolk was, maar een stofwolk van de vulkaan. Het waaide behoorlijk en ik liep precies tegen de wind in, dus ik kreeg allemaal stof in mijn gezicht. Zelfs met zonnebril op, moest ik nog mijn ogen dichtknijpen. De stof rook hetzelfde als de krater bij Aso-san. Toen ik bij het veerbootgebouw aankwam, was ik helemaal grijs. Voor de foto’s in Kagoshima, zie dit album.

Okinawa

De reis naar Okinawa was lang en rustig. De reis duurde 26 uur en veel was er niet te doen op de boot, behalve eten en slapen. Gelukkig kwam ik twee nederlandse meisjes tegen en totdat zij van de boot gingen hebben we gepraat over Japan en rondreizen. Het was wel weer vreemd om in het Nederlans te praten, soms had ik moeite met Nederlandse woorden :) Elke keer als we vlakbij een eiland waren, had mijn mobiele telefoon bereik en kon ik emails sturen en soms ook bellen, dus dat was wel leuk. Eenmaal in Okinawa aangekomen probeerde ik een slaapplek te vinden bij een gasthuis, maar die was helaas vol. Mijn reisgids vermeldde ook een Capsule Hotel, dus daar ben ik maar naar toe gegaan en heb daar een kamer geboekt. De volgende dag heb ik een auto gehuurd en heb ik rondgereden op het eiland.

Als een van de eerste dingen heb ik het noorden van het eiland bekeken, waar weinig mensen komen en daar zag ik een kleine vuurtoren. Nieuwsgierig als ik ben ging ik daar naartoe om te kijken of ik er misschien op kon komen voor een beter uitzicht. Helaas was de vuurtoren erg klein, maar ik kon er wel opkomen. Toen ik terugliep naar mijn auto zag ik een oudere man iets schoonmaken. Het bleek een professor te zijn van Chiba universiteit (vlakbij Tōkyō) die onderzoek deed naar de atmosferische condities. Hij vertelde me dat hij hier een onderzoeksstation had, omdat de lucht hier schoner was, zodat ze minder last hadden van luchtvervuiling. Samen met de ESA deden ze dan onderzoek naar wolken. Omdat het tegen die tijd al laat was, ben ik wat zuidelijker op zoek gegaan naar een slaapplaats en de volgende dag heb ik een natuurpark bezocht met een grote waterval (deze was nog wel natuurlijk). Dat park was heel warm en vochtig, dat voelde heel tropisch aan, in tegenstelling tot de rest wat ik gezien heb van Okinawa.

Daarna ben ik weer naar het zuiden gereden en heb ik een bezoek gebracht aan het voormalig ondergronds hoofdkwartier van de Japanse marine tijdens de tweede wereldoorlog. Ook heb ik Himeyuri-no-tō gezien, wat een gedenkteken is voor leraren en schoolmeisjes die zelfmoord gepleegd hadden omdat ze dachten dat de amerikanen ze zouden martelen en misbruiken. Daarna heb ik Mabuni Hill bekeken waar nu een groot park geplaatst is. Op deze plek waren de laatste gevechten waarna Okinawa veroverd was door de Amerikanen. Het park is erg mooi en vredig, en wordt nu bezocht door families die spelletjes doen en natuurlijk door mensen die bloemen komen leggen en graven komen bezoeken.

Die avond was er wel plek in het gasthuis waar ik de eerste nacht wilde blijven slapen en daar heb ik de nacht doorgebracht. De andere mensen die daar overnachtten hadden allemaal verschillende verhalen over waarom ze daar waren en wat ze allemaal gezien hadden. De sfeer voelde erg Jamaicaans aan, al heb ik daar geen wiet gezien of geroken :)

De volgende dag heb ik nog wat rondgereden en heb vervolgens mijn auto ingeleverd en werd ik naar de veerboot gebracht. Helaas was ik wat vroeg en de mensen bij de veerdienst hadden me een verkeerde tijd verteld dat ze open gingen, dus ik moest daar een paar uren wachten totdat ik mijn ticket kon kopen. Uiteindelijk heb ik mijn ticket kunnen kopen. De terugreis naar Ōsaka was een stuk saaier, omdat mijn mobiele telefoon bijna geen bereik had en er veel minder mensen op deze veerboot zaten. Wel was er één engels boek in de kleine bibliotheek die er was en die heb ik maar gelezen :)

En nu?

In Ōsaka heb ik een paar dagen rust gehad en heb ik wat vrienden weer gezien. Morgen ga ik naar Tōkyō en daar blijf ik een paar dagen totdat ik vrijdag naar huis vlieg. Als alles goed verloopt, ben ik 2 mei weer in Groningen. Ik weet niet of ik in de tussentijd nog iets op mijn blog zet, dus tot dan :)

Dierentuin (Ōsaka)

Op 10 februari gingen we naar de Ōsaka Zoo, waar we de standaard dieren zagen die je in europese dierentijnen ook vindt. Olifanten, apen, reptielenhuis, flamingo’s, nijlpaarden, etc. Naast deze dieren zag ik ook dieren die je normaal niet ziet, zoals de kikker hiernaast. Omdat het die dag een beetje regenachtig was, gingen we eerst maar naar het reptielenhuis, waar het lekker warm was. Daarna hebben we de rest bekeken en op een gegeven oment konden we bepaalde dieren niet meer bekijken omdat ze dicht gingen. Na de dierentuin hebben we nog rondgelopen door Nanba en Den-den town. Meer te zien in dit album.

Aquarium (Ōsaka)

Op 27 februari zijn we naar Kaiyukan gegaan, een groot aquarium in Ōsaka. Daar zagen we otters, reptielen (weer), dolfijnen en een heleboel vissen die ik nog nooit eerder had gezien of van het bestaan af wist. Een van deze vissen is de Manbō, die je hier links ziet. Maar ook spinkrabben (of japanze reuzenkrabben) had ik nog nooit van gehoord. Ook zagen we een walvishaai, waar ik helaas geen foto van heb. Ik denk dat ik zo onder de indruk was van de grootte van het beest, dat ik vergat foto’s te maken. Het aquarium was zo groot dat we halverwege besloten om wat te gaan eten en later terugkwamen (het toegangskaartje was de hele dag geldig). Er was een groot winkelcentrum waar we een winkel zagen waar je ninjawaren kon kopen. De tweede keer dat we het aquarium ingingen hebben we de rest bekeken. Toen we er voor de tweede keer uitkwamen, was het inmiddels donker. Meer te zien in dit album.

Hanatouro festival (Kyōto)

Op 22 maart zijn we naar Kyōto gegaan voor hanatouro, een festival waarbij een deel van Kyōto ‘s nachts verlicht is voor een bijzondere sfeer. Er was ook een festival in december, in een ander deel van de stad, daar ben ik met mijn ouders en zus naartoe geweest. De sfeer was dus heel bijzonder, haast sprookjesachtig, wat onder andere in de foto hiernaast naar boven komt. Natuurlijk waren er veel meer dingen, die kun je zien in dit album.

Minoo

Op 28 maart hebben we de omgeving rond Minoo bekeken. Minoo is de naam van de stad die vlakbij de campus ligt. De campus zelf ligt in de stad Suita, ik woonde in de stad Ibaraki en dit lag allemaal vlak bij elkaar. Minoo heeft ook een berg en bij de berg heb je een pittoresk dorpje met een paar tempels en vooral veel natuur. Iets waar de inwoners van Minoo erg trots op zijn is een waterval (nouja, ik weet niet of ze er trots op zijn, maar het is het symbool van de stad), maar ik heb gehoord dat deze inmiddels niet meer natuurlijk is: het water wordt een paar meter omhooggepompt naar de oorspronkelijke hoogte voordat het op de rotsen klettert. Ik zag ook een enkele kersenbloesem die in zijn eentje stond te bloeien. Op de terugweg zagen we een obscuur pad dat naar boven liep en we vroegen ons af of dat naar een punt leidde wat tot een mooi uitzicht had. We volgden het pad en tot onze verbazing kwamen we uiteindelijk bij een bordje waarop stond dat we de top van berg Minoo hadden bereikt. We hebben daar een stomme foto gemaakt waarop ik heel raar stond, omdat het met een zelfontspanner is gemaakt en ik me besefte dat ik niet op de foto zou komen als ik niet heel snel zou wat lager zou staan. Het resultaat vind je bij de andere foto’s.

Nara

Op 3 april zijn we naar Nara gegaan. In Nara zijn veel tamme herten die in een groot park rondlopen. In dat park staan ook een paar tempels, waaronder een beroemde, Tōdai-ji, waarin een grote bronzen boeddhabeeld gehuisvest is. Ook waren hier veel kersenbloesems wat rond deze tijd van het jaar erg mooi is. Op het moment dat ik dit schrijf zijn alle kersenbloesems alweer gestopt met bloemen en zien ze er weer groen uit, maar toen waren ze nog witroze. Het was een heerlijke dag om in het park rond te lopen en we hebben natuurlijk ook de tempel bekeken. De boeddha in de tempel was inderdaad belachelijk groot, bijna niet voor te stellen. Achterin de tempel was er nog iets interessants te zien: één van de houten steunpilaren heeft een groot gat. Men zegt dat als je door het gat weet te kruipen, dat je dan een plekje in het paradijs hebt verovert. Uiteraard stond er een grote rij mensen die dit wilden uitproberen en ik heb niemand zien falen, dus het paradijs zal wel enorm groot moeten zijn of het wordt daar enorm druk :) Foto’s zijn hier te zien.

Project afgerond

Inmiddels heb ik mijn project hier afgerond. 31 maart was mijn laatste dag op de Universiteit en daarna heb ik lekker vakantie gevierd. Net als de andere studenten die op dit tijdstip klaar waren, kreeg ik een bos bloemen. Helaas had ik geen vaas om ze in te stoppen, dus ze hebben een poosje mijn badkamer opgefleurd :) Van veel mensen heb ik al de vraag gekregen wat ik nog moet doen om af te studeren. Daarvoor moeten nog een paar dingen gebeuren: Allereerst moet ik een thesis schrijven over het project wat ik hier gedaan heb. Als deze thesis is goedgekeurd (dat kost waarschijnlijk een paar revisies), dan kan ik een colloqium houden. Dit colloqium is een soort presentatie waarbij ik mijn project uitleg en de resultaten bespreek. Aan het eind beantwoord ik vragen. Als het colloqium ook goed bevonden is, dan heb ik nog een eindgesprek met mijn professor en daar wordt mijn cijfer bepaald. Met dit cijfer kan ik dan een bul aanvragen (dit is namelijk mijn laatste cijfer) en dan krijg ik mijn bul bij de eerstvolgende buluitreiking. Dit hele proces gaat nog wel even duren en hangt grotendeels af van wanneer ik mijn thesis heb geschreven.

Zo, dat was weer een lange post, ik zal binnenkort een post schrijven over wat ik gedaan heb tijdens mijn rondreizen.

In een vorige post vertelde ik dat ik op een ski trip ging. Inmiddels is dat alweer een poosje geleden, maar ik heb de foto’s online gezet, ze zijn te vinden op de desbetreffende foto-site. Ik merkte dat iemand ontzettend had zitten spammen in de comments op die site. Aangezien er geen nuttige comments tussen zaten, heb ik ze allemaal maar verwijderd en uitgezet dat mensen commentaar kunnen achterlaten, sorry daarvoor als je dat had willen doen.

Anyway, ik was er twee dagen en één nacht, plus 2 nachten in de bus heen en terug. De heenreis was voorspoedig, 8 uur in de bus, al was er natuurlijk te weinig beenruimte. We kwamen ‘s ochtends aan terwijl de zon net boven de bergen kwam en we zijn gaan inchecken, ontbijten en daarna maar meteen gaan skiën/snowboarden. Het was een leuke dag, al waren ze mij vergeten op de ski-piste (ondanks dat ik gezegd had dat ik even naar de wc ging), maar dat kwam ook weer goed. Die avond lekker in een warmwaterbronbad gezet, het was volgens mij dezelfde als op de foto in de vorige post, maar dan met meer stoom.

De avond hebben we gezellig zitten drinken en daarna zijn we (verspreid over twee kamers) gaan slapen (op futons natuurlijk). De volgende dag was er helaas slecht weer (regen), en de skiliften draaiden niet, dus we hebben die dag in en rond het hotel doorgebracht (gelukkig waren er kaartspelletjes e.d.). De terugreis was redelijk hetzelfde als de heenreis en we kwamen weer in de ochtend aan in Osaka. Al met al een geslaagde reis!

Gisteren was ik jarig, zoals velen van jullie weten, want ik ben op allerlei manieren gefeliciteerd: via SMS, IRC, hyves, IRL, MSN, Skype, mijn blog, email, e-card, mailinglijsten (ok, de laatste 3 zijn allemaal via mail, maargoed) en zelfs een kaartje :D. Bedankt allemaal, leuk om iets te horen vanuit Nederland. Op zo’n dag als deze besef ik me weer eens dat we toch zoveel communicatiekanalen hebben tegenwoordig. Die keuze (en mogelijkheid) geeft ons enorme vrijheden, dat besef ik me niet altijd.

Gisteren was een leuke dag, ondanks dat ik op mijn verjaardag naar het lab moest om te werken ;). In den avond hebben Gyuhee, Sera (huisgenote van Gyuhee) en ik een appeltaart gebakken. We moesten wat compromissen sluiten. We hadden niet een goede, we konden maar een kleine springvorm vinden en we hebben een stamper gebruikt als deegroller :) Ook was ik niet zeker van alle ingredienten, maar het is redelijk goed gelukt! We moesten het wel langer bakken dan verwacht (de eerste keer dat we keken of de taart klaar was, was de bodem nog zacht), maar het resultaat was er, getuige de foto.

Deze week probeer ik mijn project af te ronden en daarvoor moet ik wat presenteren en een rapportage schrijven, dus ik ben nog steeds druk. Mensen vragen me ook wanneer ik weer terugben, er is nog geen vaste datum (behalve eind april/begin mei), die komt pas zodra ik met de reisplannen begin. Daarmee begin ik pas als deze drukke week (en mijn project hier) voorbij is, dus ik laat het nog weten! Ook loop ik achter met de dingen die ik op mijn blog en op mijn fotosite wilde zetten, dus dat doe ik ook later nog.

Zodra ik begin te reizen zal ik ook veel minder online zijn, dus updaten van de blog weet ik niet of ik dat zo vaak/uitgebreid zal doen, maar ik zal proberen iig af en toe een berichtje achter te laten. Ik ben dan wel te bereiken via email (normaal) en email op mijn telefoon. Als je die nog niet hebt, moet je het even vragen, want ik weet niet aan wie ik dat wel gegeven heb en wie niet. In ieder geval tot over een dikke maand!

Even een korte post. Vanavond ga ik op een ski-trip. Het is maar een paar dagen, maar toch! Iemand van het lab leek het een leuk idee om zoiets te organiseren en ik heb me ook aangemeld. Ik ga met ongeveer 10 man skiën in Niigata prefecture (het is noorderlijker en vlakbij een berg, dus kouder en er ligt wel sneeuw). Een google-maps link kun je hier vinden. Dat is ook gelijk het hotel. Ik ben er tot en met zaterdag, dus dat betekent dat ik twee dagen kan skiën (of snowboarden). Er is ook een onsen (hot spring), dus hopelijk gaan we daar ook heen, lekker relaxen :)

Wat heb ik allemaal meegemaakt sinds de vorige update? Allereerst natuurlijk oud en nieuw en daarna kreeg ik het druk met mijn project. Oud en nieuw was heel erg anti-climactisch, helemaal geen vuurwerk en op de tv niet eens een klok die aftelt of wat dan ook. Ik hoorde dat het op andere plekken wel drukker was, bij tempels ging veel mensen bidden (de eerste keer van het jaar). Anyway, ik heb oud en nieuw gevierd samen met een Duitser, een Japanner en een Koreaanse. We hadden alcohol, lekker eten en tv tot onze beschikking en op de anti-climax na (voor de Duitser en mijzelf) was het erg gezellig.

Vooral de tv-show was erg vermakelijk, ondanks dat het in het Japans was. Natuurlijk staat Japan bekend om de gekke tv-shows en de volgende heb je misschien al eens eerder gezien: Human Tetris (zie youtube link), Hot Japanese girls in bikini on crazy show (het is erg veel bloot, zelfs voor de Nederlandse televisie), een optreden van een japanse band “Yatta” (daar word ik altijd zo vrolijk van :P).

Human Tetris:

Hot japanese girls in bikini on crazy show:

Yatta:

Maar wat ik met oud en nieuw heb gezien is ook erg vermakelijk: Gaki no Tsukai. Het zijn verschillende comedy-shows, maar ik heb tot nu toe alleen de batsu(straf)-games gezien. Het idee is ruwweg dat de mensen die er in meedoen gestraft worden vanwege een weddenschap of vanwege een wedstrijd die ze verloren hebben. Ze moeten hiervoor 24 uur in een setting doorbrengen en ze moeten zich aan bepaalde regels houden. Meestal betekent dat dat ze niet mogen lachen en dat ze in hun rol moeten blijven en aanwijzingen moeten opvolgen van de regie. Als ze dit niet doen, dan worden ze geslagen met een voorwerp. Natuurlijk krijgen ze de hele tijd grappige situaties voorgeschoteld om ze aan het lachen te maken.

We hebben het bekeken vanaf het einde van de middag, tot even na twaalven. Ik heb een wat oudere show gevonden, maar die vond ik leuker dan ik met oud en nieuw gezien heb. Als je tijd over hebt, zeker even kijken. Het is ondertiteld in het engels en dit is alleen de eerste aflevering (8 minuten) en er zijn er 15 van geloof ik. Als je daarna nog niet genoeg hebt, zijn er ook zat andere shows van te vinden :)

Gaki no Tsukai:

Dan krijg ik vaak de vraag: Wanneer kom ik terug? Het plan op dit moment (dat is al een tijdje niet meer veranderd trouwens) om mijn project af te ronden in eind maart en daarna te gaan reizen. Dus eind april/begin mei kom ik terug!

Ook kwam ik nog iets interessants tegen, een melding over drugsgebruik op de campus. De toon is niet wat je zou verwachten in Nederland iig (klik voor een grotere versie):

Tot zover deze ongestructureerde update :)

Vervolgens heb ik aan mijn project gewerkt en wat experimenten gedaan. Toen het tijd werd om te eten, gingen we naar de kantine, maar die was al gesloten :( Waarom weet ik niet, want kerst is geen officiele kerstdag en normaal is het langer open. Het zal wel komen door het einde van het jaar (年末: nenmatsu). We hebben toen maar wat eten bij de supermarkt gehaald. Nadat we klaar waren met werken zijn we naar een kroeg gegaan om nabe te eten met vrienden. We hebben daar elkaar “Meri Kuri” gewenst (merry christmas). De hele westerse kerstsfeer is hier totaal afwezig, ondanks de kerstbomen en de kerstversiering. Dat wil niet zeggen dat het niet gezellig was, maar het voelde totaal niet aan als kerst. Nadat we allemaal flink aangeschoten waren hebben we nog wat drank gekocht en zijn we terug naar het lab gegaan om daar verder te drinken. Op de terugweg naar huis (zo rond 05:00) merkten we dat het sneeuwde, niet dat het bleef liggen, maar toch nog een beetje witte kerst :)

De volgende ochtend werd ik om 11:00 wakker gemaakt door een brandoefening die van te voren aangekondigd was. Aangezien ze hadden gezegd dat het optioneel was om hier aan mee te werken, bleef ik lekker rustig liggen. Nouja rustig… ze hebben de hele tijd gepraat door een luidspreker in mijn kamer (die ik niet uit kan zetten) afgewisseld met het brandalarm. Ik kan je verzekeren dat het systeem goed werkt, want ondanks dat ik erg moe was, kon ik niet in slaap komen. Desondanks toch nog uitgeslapen en de volgende dag meegeholpen het lab schoon te maken. Elk jaar is er namelijk een grote schoonmaak voor oud en nieuw.

Al met al een aparte kerst. Hopelijk heeft iedereen daar ook een leuke kerst gehad! Alvast een gelukkig nieuwjaar!