Afgelopen weekend was, zoals jullie waarschijnlijk wel weten, halloween. In Japan vieren ze dit enigszins door verkleed te gaan en te feesten. Niks mis mee :) Afgebeeld plaatje laat zien hoe het er aan toe gaat als labgenoten verkleed gaan om snoep (of bier) te vragen. Omdat het Japan is, en omdat mijn labgenoten bijna allemaal otaku (manga-/animefans) zijn, is het aantal stripkostuums groot (let wel, ik doel op stripboeken, niet op de schaarste van de kleding!). In het plaatje rechts zie je bijvoorbeeld Uranus van Sailor Moon en Gundam Seed. Ook in Namba en Shinsaibashi (winkel/uitgaanswijken) waren mensen verkleed aan het stappen.
Voor halloween had ik samen met de andere nieuwe mensen een welkomsfeestje. Onze sensei was ook jarig, dus er was een leuke verassing voor hem georganiseerd. Bijna iedereen kreeg een masker met het gezicht van onze sensei. Zorgde voor het vermakelijke plaatje links. Alsof een robotkloon nog niet genoeg was! Eerst werd een speech gehouden en werden allerlei aardige dingen gezegd (denk ik, want het was volledig in het Japans) en vervolgens werd van ons verwacht dat we ons even voorstelden… in het Japans uiteraard. Dit ging ongeveer zo (vrij letterlijk vertaald): “Aangenaam kennis te maken, ik ben X en ik kom uit Y. Ik ben een onderzoeksstudent, wees alsjeblieft aardig tegen me”. Gelukkig hadden we allemaal inmiddels een beetje Japans gehad, maar ik denk dat niemand van ons het helemaal perfect heeft gezegd :) Leuk detail is dat de oudste persoon (of eigenlijk degene met het meeste aanzien) vaak als eerste betaalt bij dit soort gelegenheden. De overgebleven mensen betalen de rest van de rekening. Omdat wij nieuwkomers waren hoefden we de eerste keer helemaal niet te betalen. Na het eten (en drinken) ging een kleinere groep nog naar een dichtbijgelegen bar, waar we gelukkig wel mee mochten betalen. Voor meer foto’s, zie hier.
Op halloween zelf had ik een excursie naar Hokudan Earthquake Memorial Park, vlakbij Kobe. Misschien doet de naam Kobe bij sommigen een belletje rinkelen, in 1995 was daar namelijk een grote aardbeving. Ik wist het nog, want dat veroorzaakte een prijsverhoging van een bepaalde geheugenchip omdat die o.a. daar gemaakt werd. Ja, ik ben een computernerd, sorry. In Hokudan kregen we een stuk grond te zien waar de aardbeving zijn invloed op had uitgeoefend. Ook een huis daar is daar een monument geworden. Foto’s zijn hier te vinden. Daarna gingen we lunchen en naar het Disaster Reduction Institute (zie plaatje rechts). Helaas mocht je binnen geen foto’s maken. Binnen zagen we een voorstelling van verschillende situaties toen de aardbeving begon, daarna kon je verhalen lezen van mensen die vertellen over vlak na de aardbeving. Een van onze begeleiders had de aardbeving zelf meegemaakt toen ze nog op de middelbare school zat en vertelde dat ze weer helemaal terugdacht aan toen. Erg indrukwekkend allemaal.
Op de terugreis hielden we een korte pauze bij een grote winkel vlakbij een park. Daar zag ik dit beeld (zie plaatje links). Om mijn Japans te oefenen las ik wat eronder stond: Haiueioashisu. Ehm ja… Ook al wist ik dat het waarschijnlijk een engels woord moest zijn, ik kon er echt geen kaas van maken. Een Koreaan die met me meegelopen was las het voor: Highway Oasis. Natuurlijk, gewoon op z’n Japans uitspreken :) Voor Japanners zal Engels ook wel een hele vreemde taal zijn, waarbij je 6 klinkers achter elkaar kunt hebben (de a van Ha reken ik even niet mee)! Over Engrish gesproken, ik heb maar een apart album gemaakt voor rare engelse uitspraken.
Dat was het weer voor deze halloweenspecial! Commentaar lees ik trouwens allemaal hoor, ook al reageer ik er niet altijd op, dus ook korte opmerkingen zijn welkom. Echter als je commentaar geven niet leuk vindt, moet je het vooral niet doen :)
Leuk hoor Japans Halloween :) wat was jouw outfit? Die aardbeving tentoonstelling is wel een beetje gek vind ik.. alsof ze in Japan overal een attractie van maken. Misschien is dat ook wel zo? :P Die maskers zijn trouwens wel vet goed lijkend :D Ben je trouwens al uitgekeken op het Japanse eten of bevalt het wel?
Groetjes!
Ik had geen outfit, ik hoorde pas een uur van tevoren dat het gevierd zou gaan worden en ook nog eens op donderdag ipv vrijdag. Ik ben nog niet uitgekeken op het Japanse eten, maar het zeevoedsel hoef ik echt niet, niks voor mij :)
Hee Michiel! Cool hoor! Ik heb al je verhalen wel gelezen, maar ik kreeg ze altijd in Mail via de rss, dus ik wist niet dat ik ook kon reageren. Ben blij om te zien dat het goed met je gaat en dat je het naar je zin hebt :) En ben je nou echt ‘Huge in Japan?’ Of zijn er nog wel een paar die boven jouw heuphoogte uitsteken? :P
Ben benieuwd of je straks na die 7 maanden vloeiend Japans spreekt, wel cool zeg dat je dat leert!
Liefs, Tessa
Ah vandaar. Ik ben idd best lang in Japan, maar er lopen hier soms ook wel andere lange mensen rond (westerlingen of soms zelfs ook aziaten). Ik doe mijn best met mijn Japans, maar ik weet niet of ik echt vloeiend Japans kan praten straks, vast niet. Gelukkig ken ik niemand die het kan controleren haha :)
Ik heb mezelf even weer up-to-date gelezen. Haiueioashisu, dat is toch ook niet meer uit te spreken haha ;) . Als je dat uitsprak: zei je dus letterlijk highway oasis? Lijkt me best verwarrend, een engels woord wat op z’n japans in geschreven.
Wil het al wat vlotten met je afstudeerproject? Ik zal binnenkort even een avond pepernoten met wijn doen… ik zal op je toasten ;)
Liefs Mareen
HAHA leuk de halloween foto’s, jammer dat je het pas vlak van te voren wist zeg, had je je nog ff leuk kunnen verkleden! ik heb het wel verkleed gevierd, ja i know, moet t nog op mn blog zetten.. :S
en idd gek dat ze een attractie maken van een aardbeving, maar wel interessant dus? Fijn dat je zo’n leuke tijd hebt, heb nog weinig slechte dingen gehoord van je!!
Ben heeeeeeel benieuwd overal naar, nog maar 2,5 weekjes en dan zijn wij er AHHHHHHHH!
trouwens de namen van mensen in de fotoboeken.. zijn dat mensen waar je mee studeerd? en zijn er Nederlanders, want Jens klinkt toch verdcht Nederlands of heb ik het mis…?
kus van je grote zus!
Overigens vond ik het niet echt een attractie, Als je het zo zegt, klinkt het net alsof je in een achtbaan gaat :) Voor de mensen daar is het meer een monument, omdat er zoveel mensen dood zijn gegaan in de aardbeving. Op deze manier willen ze andere mensen laten zien wat voor invloed zo’n aardbeving nou heeft. De sfeer is heel sober. Beetje lastig uit te leggen als je er zelf niet bent geweest denk ik.
De namen in de fotoboeken zijn van verschillende mensen. Sommige mensen ken ik van mijn lab, sommige mensen ken ik van JICA, waar ik woon. Eigenlijk heb je allemaal verschillende groepjes; van het lab, van JICA, van japanse taalcursus, van andere japanse taalcursus en je hebt ook wat overlap tussen de groepen natuurlijk.
Ik hoop dat als jullie hier komen, het nog steeds zo mooi is in de herfst met de bladeren. Ik heb al wat foto’s die ik binnenkort online zal zetten, maar die doen de werkelijkheid geen recht toe.
Wat dat highway oasis betreft, als je het op z’n japans uitspreekt, dan klinkt het best hetzelfde: ha-i-u-e o-a-shi-s. Misschien moet je het even horen :)
Oh, en er zijn ook wel nederlanders, maar niet die ik vaak zie. Jens is toevallig een duitser :)
Hoi!
Een knuffel vanuit het koude Nederland! Het gaat misschien dit weekend sneeuwen, jippie :) Vind het heel indrukwekkend wat je allemaal mee maakt! Als je maar niet als een totaal ander mens terug komt, deze vind ik nog wel leuk genoeg :P
Liefs
Natuurlijk verander ik, net als jij! Maar niet zoveel dat je me niet meer herkent hoor.